เมษายน 18, 2008

ชมรมกรี๊ดดดด….พระเอก-นางเอก

เขียนแล้วใน 1 - หนังสือ ที่ 10:06 am โดย ต า ม ฝั น

เมื่อกี้นี้ลองเดินเข้าไปที่ www.jj-book.com ตามคำแนะนำของน้อง   ก็ได้ไปเจอเข้ากับ “ชมรม กรี๊ด พระเอกในหนัง/หนังสือ/นิยาย/การ์ตูน”  เข้า

เข้าไปอ่านดูแล้วก็ลองนึกถึงตัวเราเองบ้าง    แม้จะเป็นคนที่อ่านหนังสือมาไม่มากนัก 

อย่างการ์ตูนนี่  ไม่ค่อยจะได้อ่านซะเท่าไหร่  จะเน้นไปที่นิยายซะมากกว่า

ส่วนใหญ่จะอ่านหนังสือของนักเขียนนิยายในดวงใจ  คนนี้เลย “คุณหญิง วินิตา  ดิถียนต์”

เหตุผลที่ชื่นชอบผลงานของท่าน (ทั้งนามปากกา ว.วินิจฉัยกุล และ แก้วเก้า) คงเป็นเพราะความประทับใจในครั้งแรกที่อ่านผลงานของท่านละมั้ง

เส้นไหมสีเงิน….เรื่องเนี้แม้จะไม่มีพระเอก นางเอก ของเรื่อง แต่ตัวละครที่ดำเนินเรื่อง 2 ท่าน คือ คุณยายบุหงา และคุณตาพจน์ (อืม…ไม่แน่ใจว่าจำชื่อถูกรึป่าวนะ  เพราะอ่านเล่มนี้มานานพอควรแล้ว)

กลับมาที่คุณตา และคุณยายทั้งสองท่าน  ท่านทั้งสองเปรียบเสมือนพระเอก-นางเอกของเรื่องนี้ ที่ทำให้เรา(ผู้อ่าน)ได้เดินไปในสถานการณ์ต่างๆ  ไปสัมผัสกับความรู้สึกของผู้คนในวัยต่างๆ สถานะที่ต่างกัน

ผู้ที่เป็นพ่อ เป็นแม่….มีความรู้สึกนึกคิดในแบบนึง รักลูก  ห่วงลูก  ในขณะเดียวกันก็ต้องเป็นหลักของครอบครัว

ผู้ที่เป็นลูก เป็นหลาน….บางคนยังคงมีความคึกคะนอง  ความดื้อดึง ความอวดเก่ง

                           ….บางคนมีความแก่น ซุกซน มีความเป็นเด็ก

                           ….บางคนมีความอ่อนหวาน  อ่อนโยน

                           ….บางคนมีความอดทน  ความเป็นผู้นำที่พร้อมจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่

                           ….และที่ขาดไม่ได้  ทุกคนล้วนต้องมี ‘ความรัก’

ส่วนผู้ที่เป็นปู่ ย่า ตา ยาย….ท่านก็มีความคิด ความรู้สึกห่วงใยลูกหลาน ในแบบฉบับของท่าน

‘เส้นไหมสีเงิน’ จะทำให้ผู้อ่านเข้าใจ และห่วงใย บุคคลที่รักเราเป็นสองเท่าของพ่อและแม่ เพราะเราคือคนที่คนที่เค้ารัก(ลูก) รักมากที่สุด  และนอกจากนี้ยังทำให้ผู้อ่านได้เข้าใจลูกหลานมากยิ่งขึ้น เพราะวันหนึ่ง ‘เราเองก็ต้องเป็นคุณตา คุณยาย เช่นเดียวกัน’

—————-

รู้สึกว่าจะไปที่หัวข้ออื่นแล้ว  กลับมาที่หัวข้อเดิมที่ต้องการเขียนถึง ‘ชมรมกรี๊ดพระเอก’

ส่วนใหญ่แล้วเราเองจะไม่ค่อยชอบพระเอกเรื่องไหนเป็นพิเศษ  ถ้าให้นึกมาสักคนสองคนก็คงเป็น….

พี่นิก…ในเรื่อง ‘สุดหัวใจที่ปลายรุ้ง’ ของ ว.วินิจฉัยกุล    จริงๆแล้วประทับใจนิกตั้งแต่เรื่อง ‘ของขวัญวันวาน’ แล้ว  นิกเป็นผู้ชายที่น่ารัก อบอุ่นมาก เป็นสุภาพบุรุษที่กำลังพอดี คือสุภาพกับคนที่ควรสุภาพด้วย แต่คนที่ไม่เหมาะสมก็สุภาพในอีกแบบ  สรุปคือ…ชอบคนนี้มาก

ธาม…เรื่อง ‘อ้อกกอดสายหมอก’ ของใครจำไม่ได้อ่ะ แต่จำได้ว่าตอนอ่านเรื่องนี้ชอบพระเอกมาก  มากกว่านางเอกซะอีก (ปกติจะชอบนางเอกมากกว่า)

แล้วก็ มิลินทร์…เรื่อง ‘วสันต์ลีลา’ ของ แก้วเก้า  คนนี้ชอบมากมาย  เป็นผู้ชายที่อบอุ่น เป็นสุภาพบุรุษ  โรแมนติก น่าชวนฝันมากๆ ต้องไปสัมผัสเองในหนังสือหล่ะ แล้วจะรู้ว่าเค้าน่ารักขนาดไหน

ส่วน ‘ชมรมกรี๊ดนางเอก’ มาเริ่มกันที่

สายป่าน…จาก ‘แค่เอื้อม’  ของ โบตั๋น   สายป่านเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ทั้งสวย และเก่งในหลายๆด้าน  แต่ก็ยังมีความเป็นเด็กเอาแต่ใจบ้างใจบางครั้ง …หรือหลายๆครั้ง  โดยเฉพาะเรื่องพระเอก  ที่สายป่านเคยบอกเอาไว้ว่า “อะไรที่เป็นของของป่าน  ถ้าป่านอยากได้  ใครก็มาแย่งไปจากป่านไม่ได้” (ประมาณนี้นะ)

ลิน (นภางควรินทร์) …จากเรื่อง ‘เพียงเพชรเกลียดดาว’ เป็นคุณหนูตกยาก  ต้องไปขโมยของในไร่ของพระเอก  ลินเป็นนางเอกที่แสดงให้เห็นว่า หงส์..ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน ก็ยังเป็นหงส์อยู่วันยังค่ำ  เป็นผู้หญิงที่หยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่ยอมให้ใครมาข่มเหงรังแก หรือทำให้ชื่อเสียงของพ่อและแม่เสื่อมเสีย  เป็นผู้หญิงที่ดูดี มีสง่ามากๆ

หลีส่วง…’ทานตะวัน’ ว.วินิจฉัยกุล   นี่ก็เป็นอีกหนึ่งสาวที่สู้ชีวิต  เป็นสาวเก่งมากความสามารถ แต่กลับต้องมาเสียใจกับความรัก

นาริน…ใน ‘สวรรค์เบี่ยง’ เป็นนางเอกใจเด็ด เข้มแข็งมากๆ  ช่วงนี้มีละครมาให้ดูกันด้วย  แอน ทองประสม แสดงได้สมบทบาททีเดียว  ชอบเรื่องนี้มากๆเลย (เคนก็หล่อ  แสดงดีเช่นกัน)

ของนางรองกันบ้างนะ

หลีย้ง….’ทานตะวัน’

แพรมน….’ของขวัญวันวาน’

อืม….นึกไม่ออกแล้วล่ะ  ถ้านึกออกเดี๋ยวมาบอกใหม่แล้วกัน

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น

เมษายน 17, 2008

ครั้งแรก

เขียนแล้วใน 1 - หนังสือ ที่ 9:19 am โดย ต า ม ฝั น

ครั้งแรกก็เปรียบเสมือนการเริ่มต้น 

ในระหว่างช่วงปิดเทอมปีนี้เราได้อ่านหนังสือของ “นิ้วกลม” 2 เล่ม

นั่นคือ ‘ อิฐ ’  และ  ‘ ณ ’ จุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้อ่านผลงานดีๆเหล่านี้

ก็ต้องขอขอบคุณเพื่อนคนนึงของเรา  ‘นุ่น’  

ขอบคุณที่ทำให้คนที่ไม่ค่อยได้รับรู้เรื่องราวอะไร

คนที่เป็นเหมือนกบในกะลา อยู่แต่ในกรอบแคบๆที่ทั้งตัวเอง  และคนรอบข้างสร้างขึ้นมาให้

ไม่ใช่ว่ากรอบที่ถูกสร้างขึ้นมาล้อมรอบตัวเรามันจะไม่ดีนะ

มันมีส่วนที่ ‘ดี ’ และ ‘ ดีที่สุด’ อยู่มากมายด้วยซ้ำ

แต่บางครั้ง มันก็ทำให้เรารู้สึกอึดอัดกับมันบ้าง หรือ...มากเลยหล่ะ

การที่ได้อ่านหนังสือสองเล่มนี้ เป็นถึงขนาดการออกไปจากกรอบของเราเลยเหรอ???

มันก็ไม่ใช่ขนาดนั้น  มันเป็นแค่การเปิดโลก เปิดมุมมองที่หลากหลาย

เราก็เป็นเด็กช่างฝันคนนึง  ก็คงเหมือนเด็กทั่วๆไปนั่นแหละที่มีความฝันต่างๆมากมาย

ทั้งความฝันที่เป็นฝันเด็กๆ และความฝันที่อยากจะทำให้มันเป็นจริง
แต่น้อยครั้งมากที่เราจะทำ ฝัน ให้เป็นจริง

เพราะอะไรนะเหรอ??  เราก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่อย่างน้อยหนังสือเหล่านี้ก็ก่อเกิดแรงบันดาลใจบางอย่างให้กับเรา

...อ่านแล้วมีความสุข

...อ่านแล้วสนุก

...อ่านแล้วได้แง่คิด มุมมองใหม่ๆ

นี่ไม่ใช่เพียงหนังสือแค่ 2 เล่ม  

แต่นี่เปรียบเสมือนใบเบิกทางที่ทำให้เราได้ก้าวเข้าไปสัมผัสกับโลกแห่งตัวหนังสือที่มีมากกว่าที่เราเคยเจอ

อย่างน้อย การที่แต่ละวัน เราได้รับอะไรเพิ่มเติมแม้เพียงเล็กน้อย

นั่นมันก็เป็นสิ่งที่ล้ำค่าเช่นกัน

ครั้งแรกก็เปรียบเสมือนการเริ่มต้น

วันนี้คือวันที่เราเริ่มต้น กับบล็อกของเรา

ลิงค์อ้างถึง ให้ความเห็น